Women Mountains
In August 2026, we came back to Poliçan and spent days working with the village to bring Women Mountains into being. We cleaned the old school, which had been left unused since 1996, and slowly turned it into a place where something could happen again. We painted, cleaned, carried, installed and built the exhibition together, filling the rooms with photographs, stories and traces of the women whose lives are woven into the mountains.
What began inside the old school soon moved out into the village. For three days, Poliçan became a festival — with exhibitions, music, food, storytelling and people gathering together in the streets, houses and communal spaces of the village.
More than an exhibition, Women Mountains became an act of care for the village, for its memories, and for the people who continue to give the mountains their life. It was something we built together, with our hands, over a few days, and left behind as a space for people to meet.
//
Γυναίκες Βουνά
Τον Αύγουστο του 2026 επιστρέψαμε στην Πολύτσανη και περάσαμε μέρες δουλεύοντας μαζί με τους ανθρώπους του χωριού για να δώσουμε ζωή στο φεστιβάλ Γυναίκες Βουνά. Καθαρίσαμε το παλιό σχολείο, που είχε μείνει για χρόνια κλειστό, και σιγά σιγά το μετατρέψαμε σε έναν χώρο για να συμβεί κάτι ξανά. Καθαρίσαμε, βάψαμε, κουβαλήσαμε, στήσαμε και φτιάξαμε μαζί την έκθεση, γεμίζοντας τις αίθουσες με φωτογραφίες, ιστορίες και ίχνη από τις γυναίκες που είναι δεμένες με αυτά τα βουνά.
Και αυτό που ξεκίνησε μέσα στο παλιό σχολείο σύντομα απλώθηκε σε όλο το χωριό. Για τρεις μέρες, η Πολύτσανη έγινε ένα μικρό φεστιβάλ, με εκθέσεις, μουσική, φαγητό, ιστορίες και ανθρώπους να συναντιούνται στους δρόμους, στα σπίτια και στους κοινόχρηστους χώρους του χωριού.
Το φεστιβάλ Γυναίκες Βουνά ήταν κάτι περισσότερο από μια έκθεση. Ήταν μια πράξη φροντίδας — για έναν τόπο, για τις μνήμες του και για τους ανθρώπους που συνεχίζουν να κρατούν τα βουνά ζωντανά. Κάτι που φτιάξαμε όλοι μαζί, με τα χέρια μας, μέσα σε λίγες μέρες, και αφήσαμε πίσω ως έναν χώρο για να συναντιούνται οι άνθρωποι.
Women Mountains grew out of our time in Poliçan and our conversations with the women who shape life in the village. It brought together photography, local stories, shared work and celebration, creating a space to look at the mountain not simply as a landscape, but as a place held together by generations of women, their work, memories and everyday presence. The project became a collective experience of listening, making and gathering — rooted in the village and shaped by the people who live there.
//
Το φεστιβάλ Γυναίκες Βουνά γεννήθηκε μέσα από τον χρόνο που περάσαμε στην Πολύτσανη και τις συναντήσεις μας με τις γυναίκες που κρατούν ζωντανή την καθημερινότητα του χωριού. Συνδυάζοντας φωτογραφίες, τοπικές ιστορίες, κοινή δουλειά και γιορτή, το έργο κοιτάζει το βουνό όχι μόνο ως τοπίο, αλλά ως έναν τόπο που διαμορφώνεται και κρατιέται από γενιές γυναικών, τη δουλειά, τις μνήμες και την καθημερινή τους παρουσία. Το έργο εξελίχθηκε έτσι σε μια συλλογική διαδικασία ακρόασης, δημιουργίας και συνάντησης, βαθιά δεμένη με τον τόπο και τους ανθρώπους του.